Met gemiddeld twee uur slaap, twee films, die dan weer zorgden voor twee natte ogen bij filmmaker Sander, drie vliegtuigmaaltijden, één bijna-gemiste vlucht en 18 vlieguren per persoon op de teller, landt ons bonte reisgezelschap op 2 april in Kathmandu, Nepal.

Belanden

We worden verwelkomd door een stralend zonnetje en een evenzo stralende vierde reisgenoot: fotograaf Daniël. Anders dan wij, reisde hij enkele dagen eerder al vanaf New Delhi naar Nepal. Na de incheck met receptionist Mister Karma – mochten jullie ooit twijfels hebben gehad; we zijn dus in goede handen – stappen we vol goede moed de straten van Kathmandu in. Al bijtend op de smog, kijken we de dood enkele malen door het van links-naderende verkeer in de ogen, de oren getrakteerd op een orkest van toeters, de neus op geuren variërend van wierook tot uitlaatgassen. Daniel heeft in zijn eerste dagen al wat verkenningswerk gedaan en loodst ons als een ware tourgeit direct naar de eerste – weliswaar van selfiestick-verstoken – bezienswaardigheid: een badplaats die veel gelijkenissen toont met een oud Romeins badhuis, behalve dat er uit de watertoevoer slechts een mager straaltje komt. Daniël heeft zich door zijn hosteleigenaar laten vertellen dat het hier ooit een bedrijvig waterballet was met mensen die hier kwamen om water te halen, te wassen en douchen. De komst van hotels in het gebied heeft het grondwater echter volledig uitgeput. Nu staat er nog een handjevol mensen de was te doen, zorgvuldig omgaand met het beetje water dat resteert.

Landen

Boven een schaal samosa’s bespreken we tijdens de lunch hoe wij zelf zullen omgaan met water en plastic tijdens onze reis. Want onze Doppers vullen met kraanwater kan hier helaas niet, tenzij we de rest van de dagen in innige omhelzing met het toilet willen doorbrengen. Dus drinken we bij hoge uitzondering – lord have mercy – het zondige flessenwater. We kiezen daarbij wel voor zo groot mogelijke verpakkingen en laten de 200 ml flesjes van de vliegtuigmaatschappij onaangeroerd. Evenals de rietjes in de cola. Met een goedgevulde maag vervolgen we onze dag. Sander en Daniel schieten als voetzoekers de kleine steegjes in, op zoek naar respectievelijk dat ene beeld dat alles zegt en die verzameling aan audiovisuele elementen die samen een verhaal vertellen. Sef volgt met gespitste oren zijn geluidspad, dat leidt langs obscure platenwinkeltjes en Nepalese hangjongeren. Lopend, soms rennend en dan weer stilstaand door de stad, dringt de water- en plasticproblematiek door tot onze realiteit. Van het stilstaande toilet – we zullen je de details besparen – tot een leegstaande rivier en het verzoek van ons hotel om zorgvuldig om te gaan met water. Van het totale gebrek aan vuilnisbakken naar de enorme vuilnishopen langs de straat. Maar we zien ook creatieve oplossingen. Een watertank van 1000 liter midden op een pleintje, doet sterk denken aan de Oudhollandse dorpspomp, petflessen worden hergebruikt als benzine en bij dat ene verkopertje van Tupac kalenders – hij kent zijn klassiekers – op de hoek van de straat, drinken voorbijgangers gratis uit de daar opgestelde waterkoeler. In een winkelschap zien we de broers van een andere moer van Dopper opgesteld; herbruikbare waterflessen in verschillende kleuren en maten. Wat verder opvalt is de bedrijvigheid van de Nepalezen. Overal zien we ondernemers, groot en klein. Of ze nu chai-tea verkopen, baarden trimmen, kiezen trekken of geld proberen af te troggelen van onwetende bleekneuzen; ze doen het allemaal met overgave. En dát zijn de kleine Changemakers waar we onze eerste dag mee besluiten.

Maar nu eerst: een ijskoud Ghorkabiertje op het terras.

 

Benieuwd naar de foto’s van deze eerste dag? Die check je natuurlijk bij Daniel. Oh, en de eerste sfeerbeelden van Sander wil je ook zeker niet missen.

OVERZICHT

Marieke de Ruiter

Marieke is Copywriter bij Dopper en freelance journalist. Ze werkte eerder voor de NPO en landelijke kranten. Marieke wil verhalen vertellen die gewichtig zijn, maar nooit te zwaar. Daarvoor bedient ze zich van een positieve insteek en - waar mogelijk - humor.

STORYTELLERS

Sef

De stijl van Sef is moeilijk te duiden en dát is precies zijn kracht. Sef schakelt moeiteloos tussen hiphop, pop en R&B. Zijn muziek is soms vermakelijk, dan weer maatschappelijk relevant. Sef is zich steeds meer bewust van de invloed die hij met zijn stem kan uitoefenen en wil die dan ook op eigen wijze verheffen.

Naar Muziek

Sander van Weert

Sander heeft niet alleen scherp oog voor de mensen voor zijn camera, maar ook een groot hart. Hij maakte eerder producties voor Nederlandse NGO’s in onder meer Ghana en Bangladesh. In 2013 reisde Sander al voor Dopper Foundation naar Nepal.

Naar videos

Daniel Maissan

Daniel is een freelance fotograaf en full-time reiziger. Hij is geïnteresseerd in mensen en de machtsstructuren die hen ongelijk maken. Met zijn camera reist Daniel van Colombia naar Malawi, Kampala en India waar hij de situatie nooit veroordeelt maar altijd bevraagt.

Naar Fotografie

Marieke de Ruiter

Marieke is Copywriter bij Dopper en freelance journalist. Ze werkte eerder voor de NPO en landelijke kranten. Marieke wil verhalen vertellen die gewichtig zijn, maar nooit te zwaar. Daarvoor bedient ze zich van een positieve insteek en - waar mogelijk - humor.

Naar Tekst